Ta kultura zwana również kulturą toporów bojowych występowała na ziemiach polskich około 2900-2000 na ternie pojezierza warmińsko mazurskie, Kielc, Krakowa, Sandomierza, Lubartowa. Cecha charakterystyczną dla tej kultury jest ułożenie szkieletów w grobach w linii wschodnie-zachodniej, najczęściej w pozycji skurczonej. Na ternach zasiedlonych przez ludność tej kultury odkryto drewniane palisady lub konstrukcje kamienne. Obok jam grobowych pod nasypami wystawały szczątki ofiar ze zwierząt. Po pewnym czasie następowało zróżnicowanie ludności i tworzeniu się grup lokalnych. Na naczyniach odkryto liczne ornamenty najczęściej są to ślady odciśniętych sznurków. odnaleziono liczne topory i wiórowe narzędzia kamienne, Groby znajdują się głównie pod kurhanami są z reguły koliste otoczone licznymi rowkami, typowymi dla tej kultury.

Podobne strony: Kultury i nie tylko.